Armando Gregorio dos Ramos

 IN MEMORIAM

 ARMANDO GREGORIO DOS RAMOS

20 April 1965 11 Januari 2005

 

In het helpen van de mens in nood lag zijn levensmissie

Armando Gregorio, oudste zoon van wijlen Robertus W.G. dos Ramos en Carmen Sussenbach is niet meer. Niet te geloven, maar toch waar. Wie had dat nou kunnen denken.

In leven was hij gediplomeerd verpleegkundige die zijn beroep met veel plezier uitoefende, maar toch zou hij liever op een andere manier zijn beroep willen uitoefenen dan werken in een ziekenhuis.

Die kans kreeg hij toen er twee grote bruggen gebouwd werden in Suriname. Zowel bij de brug over de Suriname rivier als bij de brug over de Coppename rivier werd hij door de Aannemer Ballast Nedam te werk gesteld op de afdeling E.H.B.O. Hij voelde zich hier heel goed op zijn plaats en wilde eigenlijk niets liever dan in dezelfde richting doorgaan.

Via Ballast Nedam kwam hij in contact met Hi-Jet EMS, een particuliere para-medische organisatie Hij behaalde het diploma Medical Technician op een cursus die door Amerikaanse deskundigen werd gegeven.  Na de bouw van de bruggen kwam hij te werken in s Lands Hospitaal op de Interne afdeling, waar hij de tweede man werd. Naast deze baan vervulde hij bij Hi-jet de taak van Emergency Medical Technician en pionier van het Rescue Team van Hi-Jet EMS.  Dit was nu precies wat hij zocht. Helaas was dit werk niet zonder gevaar. Zo gebeurde het op 11 januari 2005 dat er iets mis ging bij een rappeloefening waarbij hij via een kabel vanuit een helicopter twintig meter naar beneden moest.  Het ging twee keer goed maar toen hij nog een derde keer naar beneden moest kwam hij te vallen en raakte ernstig gewond. In allerijl werd hij met de helikopter naar het Academisch Ziekenhuis gebracht, waar operatief geprobeerd werd zijn leven te redden maar dit mocht niet baten.

In zijn leven heeft hij vele ups en downs gekend, zo heeft hij drie jaar geleden samen met zijn vrouw Joan heel veel verdriet moeten verwerken toen hun vijfjarig dochtertje Abby-Gail die aan een dodelijke spierziekte leed, kwam te overlijden op Eerste Kerstdag 2001.

Armando Gregorio was een heel  vriendelijk en gezellig mens en hield net als zijn vader van een grapje. Hij kon ook heel leuk vertellen en daarbij gekke bekken trekken zodat de toehoorders niet anders konden dan in lachen uitbarsten.

Ondanks alles nam hij het leven heel serieus en gunde zichzelf weinig rust. Hij was een harde werker en probeerde met veel overuren genoeg te verdienen voor zijn gezin

Wij die hem gekend hebben zullen hem heel erg missen. Te bedenken dat we hem nooit meer zullen zien of met hem praten en vooral niet naar al die smeuige verhalen kunnen luisteren zal ons heel zwaar vallen

We troosten ons met de gedachte dat hij nu misschien een beter leven heeft in het Hiernamaals.

Moge de herinnering aan zijn liefde, kracht en gedrevenheid ons allen tot troost en bemoediging zijn.

Rust in vrede Armando Gregorio !!

Edith Sjaarda-dos Ramos. (tante van Armando)